קיצור שלחן ערוך

Kitsour Choulhan Aroukh — Siman 107

Rabbi Chlomo Ganzfried
En bref - de quoi parle ce chiour ?

Durant tout le mois de Nissan on ne dit pas Tahanoun, ni Tsidouk Hadin (texte de justification du jugement récité lors des enterrements), et on ne dit pas Tsidkatekha le chabbat à Minha. L'usage est, depuis Roch Hodech et au-delà, de lire chaque jour la parachat hanassi (la section du prince de la tribu) qui a apporté son offrande ce jour-là, et le treizième jour on lit la parachat Behaalotekha, jusqu'à 'ken assa et hamenora'...

כָּל חֹדֶשׁ נִיסָן אֵין אוֹמְרִים תַּחֲנוּן, וְלֹא צִדּוּק הַדִּין, וְאֵין אוֹמְרִים צִדְקָתְךָ בַּשַׁבָּת בְּמִנְחָה. נוֹהֲגִין מֵרֹאשׁ חֹדֶשׁ וָאֵילֵךְ לִקְרוֹת בְּכָל יוֹם פָּרָשַׁת הַנָּשִׂיא שֶׁהִקְרִיב בּוֹ בַּיּוֹם, וּבְיוֹם שְׁלשָׁה עָשָׂר קוֹרִין פָּרָשַׁת בְּהַעֲלֹתְךָ, עַד כֵּן עָשָׂה אֶת הַמְּנוֹרָה, שֶׁהִיא כְּנֶגֶד שֵׁבֶט לֵוִי.

Durant tout le mois de Nissan on ne dit pas Tahanoun, ni Tsidouk Hadin (texte de justification du jugement récité lors des enterrements), et on ne dit pas Tsidkatekha le chabbat à Minha. L'usage est, depuis Roch Hodech et au-delà, de lire chaque jour la parachat hanassi (la section du prince de la tribu) qui a apporté son offrande ce jour-là, et le treizième jour on lit la parachat Behaalotekha, jusqu'à 'ken assa et hamenora' (ainsi fit-il la menora), qui correspond à la tribu de Levi.

אֵין מִתְעַנִּין בּוֹ אֲפִלּוּ תַּעֲנִית יַארְצַיְיט (יוֹם זִכָּרּוֹן לְהוֹרָיו). אֲבָל תַּעֲנִית חֲלוֹם, מִתְעַנִּין.

וְהַבְּכוֹרִים, מִתְעַנִּין בְּעֶרֶב פֶּסַח, כַּאֲשֶׁר יְבֹאַר אִם יִרְצֶה הַשֵּׁם בְּסִימָן קי"ג. וְחָתָן וְכַלָּה גַּם כֵּן מִתְעַנִּין בּוֹ, וַאֲפִלּוּ בְּרֹאשׁ חֹדֶשׁ נִיסָן (תכט).

On ne jeûne pas durant ce mois, même pas le jeûne de yahrzeit (jour de souvenir pour ses parents). Mais un jeûne de rêve, on le jeûne.

Et les premiers-nes jeûnent la veille de Pessah, comme cela sera expliqué si ה' le veut au siman 113. Et le hatan et la kala jeûnent eux aussi durant ce mois, et même à Roch Hodech Nissan (429).

בַּשַׁבָּת הַגָּדוֹל לְמִנְחָה, נוֹהֲגִין שֶׁאֵין אוֹמְרִים בָּרְכִי נַפְשִׁי, אֶלָּא עֲבָדִים הָיִינוּ וְכוּ'. לְפִי שֶׁבַּשַׁבָּת הַגָּדוֹל הָיְתָה הַתְחָלַת הַגְּאֻלָּה וְהַנִּסִּים (סִימָן ת"ל).

Au chabbat Hagadol, à Minha, l'usage est de ne pas dire Barekhi Nafchi, mais Avadim hayinou, etc. Car c'est au chabbat Hagadol qu'eut lieu le commencement de la délivrance et des miracles (siman 430).